Skip to content

پژوهشگاه رويان



  Home arrow صفحه اصلی arrow بلاگ
کارگاه اصول بافت شناسي و رنگ آميزي ايمونوهيستوشيمي و ا چاپ ارسال به دوست

کارگاه اصول بافت شناسي و رنگ آميزي ايمونوهيستوشيمي و ايمونوفلورسنت
زمان:   28 بهمن  1397
مکان:  پژوهشگاه رویان

 

ادامه مطلب ...
کارگاه مهندسي بافت چاپ ارسال به دوست

کارگاه مهندسي بافت
زمان:   2 اسفند  1397
مکان:  پژوهشگاه رویان

ادامه مطلب ...
استفاده از ظروف کشت پوشیده شده با پلیمر N-ایزوپروپیل آک چاپ ارسال به دوست

استفاده از ظروف کشت پوشیده شده با پلیمر N-ایزوپروپیل آکریل آمید برای جدا کردن غیر تهاجمی سلول‌های اپی‌تلیال از بستر کشت

وقتی یک سلول بنیادی پر‌توان به سمت رده سلولی تمایز یافته‌ای مانند سلول‌های اپی‌تلیالی رنگدانه چشم تمایز داده می‌شود، راه‌های مختلفی برای جدا کردن رده سلولی مورد نظر از ظرف کشت وجود دارد. یکی از روش‌های جدید، استفاده از مواد زیستی پاسخگو به محرک‌های خارجی است. پلیمرهای حساس به دما، به عنوان یکی از معروفترین مواد پاسخگو به محرک، خصوصیت آبدوستی/آبگریزی برگشت‌پذیری را در دمای بحرانی پلیمر از خود نشان می‌دهند. می‌توان از این رفتار قابل تغییر، برای جدا کردن سلول‌ها از سطح بستر کشت استفاده کرد. بدین منظور، دکتر نصر اصفهانی، الهه مسائلی، کیانا مختاری‌نیا و همکارانشان در پژوهشگاه رویان، ظروف کشت سلول را با لایه‌ای از پلیمر N-ایزوپروپیل آکریل آمید پوشاندند. ارزیابی‌ها نشان داد که وقتی درجه حرارت سطح از دمای بحرانی پلیمر بیشتر شود، در لایه پوشیده شده با پلیمر تغییر حالتی از آبدوستی به آبگریزی اتفاق می‌افتد. سایر خوصوصیات فیزیکی-شیمیایی مانند ترکیب شیمیایی، ضخامت لایه‌ی پیوندی و توپوگرافی سطح از طریق طیف سنجی مادون قرمز تبدیل فوریه (ATR-FTIR) و میکروسکوپ نیروی اتمی (AFM) مورد بررسی قرار گرفتند.
نتایج این پژوهش که در نشریه بین‌المللی Journal of polymer science B:polymer physics به چاپ رسیده است، نشان داد، پلیمریزاسیون N-ایزوپروپیل آکریل آمید به صورت موفق انجام گرفت و لایه‌ای ناهموار از N-ایزوپروپیل آکریل آمید باضخامت 2/29 نانومتر بر سطح ظرف کشت ایجاد شد. همچنین آزمایش‌های کشت سلولی، چسبندگی/جداشدن برگشت ناپذیر سلول‌ها از سطوح اصلاح شده را به محض تغییرات دمایی نشان دادند.

نتایج این پژوهش، کاربرد بستر کشت سلول حساس به دما را به منظور برداشت غیر تهاجمی لایه‌های سلولی اپی-تلیالی رنگدانه چشم و لیگامان دور دندانی به ویژه برای استفاده در مهندسی بافت بدون داربست نشان می‌دهند.

مقدار بهینه‌ ترهالوز برای انجماد تخمک گوسفند چقدر است چاپ ارسال به دوست

مقدار بهینه‌ ترهالوز برای انجماد تخمک گوسفند چقدر است؟

انجماد تخمک یکی از راه‌های حفظ سلول جنسی برای استفاده در آینده است. مسئله مهم در انجماد تخمک بهینه‌سازی روش‌هاست تا سلامت سلول جنسی هرچه بیشتر حفظ شده، پس از رفع انجماد، جنین سالمی از آن ایجاد شود. یکی از موادی که برای انجماد تخمک استفاده می‌شود ترهالوز است. به منظور یافتن بهترین غلظت ترهالوز برای انجماد تخمک گوسفندی، دکتر نصر اصفهانی، دکتر رضازاده، بتول صناعی، بهار موقر و همکارانشان در پژوهشگاه رویان، پژوهشی را طراحی کردند که طی آن، تخمک‌های بالغ گوسفندی در چهار گروه با محلول انجمادی حاوی غلظت‌های 0، 0.25، 0.5 و 1 مولار ترهالوز منجمد شدند. پس از ذوب، میزان سخت شدن زوناپلوسیدا (لایه پروتئینی که گرداگرد تخمک را فراگرفته و در اتصال اسپرم و لقاح نقش مهمی دارد) در تخمک‌های منجمد شده با غلظت‌های مختلف ترهالوز بررسی گردید. همچنین به کمک لقاح آزمایشگاهی توانایی تکوین و کیفیت بلاستوسیست‌های حاصل از تخمک‌های ذوب شده مورد بررسی قرار گرفت.
نتایج این پژوهش که در مجله بین‌المللی Reproduction in Domestic Animals به چاپ رسیده است، نشان داد، میزان زنده‌مانی و توانایی تکوین تخمک در غلظت 5/0 مولار ترهالوز نسبت به سایر گروه‌های انجمادی به طور معنی‌داری بالاتر است. البته میزان تشکیل بلاستوسیست به طور کلی در گروه‌های انجمادی پایین‌تر از گروه کنترل بود. بررسی کیفیت بلاستوسیست نیز بیانگر افزایش قابل توجه تعداد سلول و کاهش میزان مرگ برنامه ریزی شده سلولی (آپاپتوز) در گروه 0.5 مولار ترهالوز نسبت به سایر گروه‌های انجمادی بود. ارزیابی میزان سخت شدن زوناپلوسیدا نیز نشان داد در گروه بدون ترهالوز (0 مول در لیتر) زوناپلوسیدا نسبت به سایر گروه‌های انجمادی به طور معناداری سخت‌تر است.
به طور کلی این مطالعه نشان داد که غلظت 0.5 مول‌در‌لیتر ترهالوز غلظت بهینه برای انجماد تخمک گوسفندی بلوغ یافته به روش آزمایشگاهی است.

دیابت نوع یک، دانسته‌ها و ندانسته‌ها چاپ ارسال به دوست

دیابت نوع یک، دانسته‌ها و ندانسته‌ها

وقتی که سلول‌های انسولین‌ساز لوزالمعده تخریب می‌شوند، سطح قند خون بالا می‌رود و فرد دچار بیماری دیابت نوع یک می‌شود. در ایجاد این بیماری، هم زمینه ژنتیکی و هم شرایط محیطی نقش دارند. تاکنون ژن‌های بسیاری شناسایی شده‌اند که در دیابت نوع یک موثر هستند اما تنها ساز‌و‌کار تعداد معدودی از آنان در ایجاد و پیشرفت بیماری شناخته شده است. همچنین، شماری از شرایط محیطی که موجب تسهیل ابتلا به دیابت می‌شوند، شناسایی شده است اما بیشتر روند‌ها و نحوه ایجاد و پیشرفت بیماری ناشناخته باقی‌مانده است. به منظور جمع بندی و نتیجه‌گیری از یافته‌های موجود در خصوص علل و سازوکار ایجاد و پیشرفت دیابت نوع یک، دکتر بهاروند، دکتر تهمتنی، بهار صابرزاده اردستانی و همکارانشان در پژوهشگاه رویان، مقاله‌ای مروری تهیه و در مجله بین‌المللی یاخته (Cell Journal) منتشر کردند که به بررسی و تشریح زمینه‌های ژنتیکی، محیطی و ایمونولوژیک ایجاد دیابت نوع یک و عوارض ثانویه این بیماری مانند مشکلات قلبی-عروقی، مشکلات بینایی و... پرداخت.
جمع‌بندی اطلاعات در این مقاله مروری نشان داد، با آنکه ناشناخته‌های فراوانی در خصوص نحوه ایجاد و پیشرفت دیابت نوع یک وجود دارد، پژوهشگران امیدوارند درک بهتر این روند‌ها بتواند منجر به یافتن درمانی قطعی برای دیابت نوع یک شود.

<< شروع < قبل 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 بعد > آخر >>

نتایج 1 - 9 از 474
fa Persian | English en

منوي اصلي

پیوندها