Skip to content

پژوهشگاه رويان



  Home arrow صفحه اصلی arrow بلاگ
استفاده از سلول‌های بیان‌کننده CD133 در ترمیم تخریب سر ا چاپ ارسال به دوست

استفاده از سلول‌های بیان‌کننده CD133 در ترمیم تخریب سر استخوان ران

تخریب سر استخوان ران به دلیل فقدان خون‌رسانی، شرایطی است که طی آن عروق موجود در این استخوان تخریب شده و به علت نبودِ اکسیژن و مواد مغذی، سلول‌های استخوانی در این ناحیه از بین می‌روند. اگر این تخریب متوقف نشود، در‌نهایت استخوان به‌طور کامل تخریب خواهد شد. بیماران مبتلا به تخریب سر استخوان ران دچار درد در این ناحیه هستند و نمی‌توانند حرکات طبیعی این استخوان را انجام دهند. تا امروز روش موثری برای درمان قطعی این بیماری یافت نشده است. پژوهش‌های اخیر نشان داد که استفاده از سلول‌های بنیادی مزانشیمی حاصل از تمایز سلول‌های بنیادی پرتوان برای درمان این عارضه موثر و بی‌خطر است، اما برای استفاده از آنها پژوهش‌های تکمیلی ضروری است. با وجود توجه به سلول‌های مزانشیمی، سلول‌های پیش‌ساز اندوتلیالی رده دیگری از سلول‌ها هستند که در ترمیم موثرند. یکی از نشانگرهای سلول‌های پیش‌ساز اندوتلیالی CD133 است. نشان داده شده است که، استفاده از سلول‌های CD133 برداشت شده از مغز استخوان بیمار می‌تواند کارکرد سلول‌های اندوتلیال و ترمیم استخوان را تسهیل کند. به منظور بررسی ایمنی و کارایی سلول‌های بیان‌کننده CD133 در بهبود تخریب سر استخوان ران، دکتر عمادالدین، شاهده کریمی، علی اصغر کریمی، دکتر بهاروند و همکارانشان در پژوهشگاه رویان و دانشگاه علوم پزشکی فسا، پژوهشی را طراحی کردند که طی آن سلول‌های مذکور از مغز استخوان خود بیمار برداشته شده و به محل تخریب شده استخوان تزریق شدند، سپس میزان بهبود عوارض بیماری 2، 6 و 12 ماه پس از تخریب بررسی شد.
نتایج این پژوهش که در مجله بین‌المللی Cytotherapy به چاپ رسیده است، نشان داد، در تمام بیماران مورد آزمایش شرایط بیماران به صورت معنی‌داری بهبود یافته و میزان حرکت بدون درد بیماران افزایش یافته بود. همچنین عارضه جانبی معنی‌داری در بیماران دیده نشد.
نتایج این پژوهش نشان داد استفاده از سلول‌های بیان‌کننده CD133 می‌تواند در بهبود عوارض ناشی از تخریب سر استخوان ران مفید باشد بی‌آنکه عارضه جانبی قابل توجهی ایجاد کند.

مهندسی کنام سلول های بنیادی برای ترمیم فولیکول های مو: چاپ ارسال به دوست

مهندسی کنام سلول های بنیادی برای ترمیم فولیکول های مو: مشکلات و امید ها

مو نقش مهمی در زیبایی دارد و معمولا زندگی روزمره و اعتماد به نفس افراد را تحت تأثیر قرار می‌دهد. به همین دلیل ترمیم و بازسازی مو از نظر تجاری مورد توجه قرار گرفته و توسعه یافته است؛ اما دانشمندان و پژوهشگران همچنان به دنبال یافتن راهی برای ترمیم ریزش مو و آلوپسیا (‌طاسی نقطه ای سر، شرایطی است که در آن موی یک نقطه یا تمامی بدن ریخته و دیگر نمی‌روید) هستند. پژوهش‌های اخیر در خصوص ترمیم فولیکول مو و آلوپسیا نشان داده‌اند که بازنگری در دیدگاه‌ها و رویکرد‌ها ضروری است. به منظور یافتن رویکرد تازه‌ای در درمان ضایعات مو، دکتر نیلفروش زاده، دکتر زارع، دکتر زرین تاج، دکتر مظفری و همکارانشان در دانشگاه علوم پزشکی تهران، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، پژوهشکده علوم و تکنولوژی رنگ، دانشگاه علوم پزشکی ایران و پژوهشگاه رویان، به مرور و جمع بندی پژوهش‌های صورت گرفته در این زمینه پرداختند. یافته‌های این گروه که به صورت یک مقاله مروری در مجله Nanomedicine: Nanotechnology, Biology & Medicine به چاپ رسیده است، نشان داد، برای غلبه بر مشکلات موجود در این حوزه، استفاده از روش‌های نوینی چون سلول‌های بنیادی پرتوان و نانو‌فناوری، راه‌گشا خواهد بود. نانو فناوری می تواند روش‌های جدید در باز برنامه‌ریزی سلول‌ها (Reprograming) و کنترل تمایز سلول‌های پرتوان ایجاد کند. بی‌تردید استفاده از این روش‌ها نیازمند پیشرفت در تکنولوژی و پاسخ به سوالات متعددی است که همچنان در این حوزه مطرح هستند.
در مقاله مروری منتشر شده، پژوهشگران مذکور به شرح مشکلاتی که باید بر آنان غلبه شود، امیدها و محدودیت‌های علمی که در طراحی کنام سلول‌های بنیادی برای بازسازی فولیکول‌های مو وجود دارد، پرداخته اند.

تمایز سلول‌های مزانشیمی استخراج شده از ژله وارتون به س چاپ ارسال به دوست

تمایز سلول‌های مزانشیمی استخراج شده از ژله وارتون به سلول‌های استخوان، روی داربست اسفنجی حاصل از سلول‌زدایی ژله وارتون

بند ناف حاوی دو سرخرگ و یک سیاهرگ است که داخل ماده‌ای ژلاتینی به نام ژله وارتون قرار گرفته‌اند. ژله وارتون به دلیل مصارف زیست-پزشکی مورد توجه پژوهشگران بوده است. پیش از این، پژوهشگران ایرانی با سلول‌زدایی از ژله وارتون داربست اسفنج مانندی تولید کردند. همان گروه از پژوهشگران در پژوهشی جدید کوشیدند تا اثر این داربست را در تمایز سلولی به سمت استخوان ارزیابی کرده و سازو کار آن را مشخص کنند. بدین منظور بهاره بیکی، دکتر زینعلی، احسان تقی آبادی و همکارانشان در پژوهشگاه رویان و دانشگاه تهران، سلول‌های بنیادی مزانشیمی را از ژله وارتون استخراج کرده، در حضور و عدم حضور محیط تمایز به استخوان، به مدت بیش از 21 روز روی داربست یادشده، در شرایط داینامیک، کشت دادند و نتایج را با تمایز سلول‌های مزانشیمی به استخوانی در شرایط دو بعدی مقایسه کردند.
نتایج این پژوهش که در مجله بین‌المللی Artificial Cells, Nanomedicine & Biotechnology به چاپ رسیده است، نشان داد، سلول‌های مزانشیمی انتقال یافته به داربست مورد آزمایش، اتصال و نفوذ مناسبی با داربست داشته و توانسته‌اند به صورت مطلوب در آن مهاجرت کنند. همچنین این سلول‌ها مقادیر بیشتری از بیان ژن‌های استخوانی، رسوب کلسیم و فعالیت آلکالین فسفاتاز را در مقایسه با سلول‌های حاصل از شرایط کشت دو بعدی نشان دادند.
نتایج این پژوهش نشان داد، داربست حاصل از سلول زدایی ژله وارتون، تمایز سلول های مزانشیمی استخراج شده از ژله وارتون به سلول‌های استخوان ساز را به وسیله فعال کردن اینتگرین‌ها و مسیر‌های پیام رسان مرسوم متأثر از آن تسهیل می کند.

استفاده از هیدروکورتیزول برای تمایز سلول‌های اندودرم چاپ ارسال به دوست

استفاده از هیدروکورتیزول برای تمایز سلول‌های اندودرم به سلول‌های اپی‌تلیال آلوئولار ریه

تولید سلول‌های اپیتلیال آلوئول‌های ریه (به حفرات حباب مانندی که در انتهای مجاری ریوی قرار گرفته‌اند، آلوئول گفته می‌شود) از سلول‌های بنیادی پرتوان می‌تواند برای بررسی تکوین ریه، استفاده در پزشکی بازساختی و مدل‌سازی برای بیماری‌های ریه مفید باشد. ایجاد یک روش تمایزی تعریف شده و مقیاس پذیر گامی برای رسیدن به این هدف است. به منظور یافتن راهی برای تمایز سلول‌های اندودرم (جنین پستانداران دارای سه لایه است، داخلی‌ترین لایه که مسئول ایجاد ریه و دستگاه گوارش است اندودرم نامیده می‌شود) حاصل از سلول‌های بنیادی پرتوان موش به سلول‌های اپیتلیال نوع دو آلوئول‌های ریه با استفاده از کوچک مولکول‌ها، دکتر مخبر دزفولی، دکتر صادقیان، دکتر تهمتنی، دکتر بهاروند و همکارانشان در پژوهشگاه رویان و دانشگاه تهران، پژوهشی را طراحی کردند که طی آن، سلول‌های بنیادی پرتوان موش نخست به اندودرم قطعی و سپس به سلول‌های اپیتلیال نوع دو آلوئول‌های ریه تمایز داده می‌شدند. در این روش، ابتدا سلول‌های بنیادی به مدت 6 روز در معرض یک کوچک مولکول با نام IDE2 قرار می گرفتند تا به اندودرم تمایز یابند. سپس سلول‌های حاصل به سه گروه تقسیم شدند، یک گروه برای 9 روز در معرض یک عامل رشد به نام FGF2 قرار گرفت، گروه دوم به همان مدت در معرض هیدروکورتیزون قرار گرفت و گروه سوم در زمان مشابه در محیط به دست آمده از سلول‌های سرطانی ریه کشت داده شد. همچنین اثر ترکیب مواد فوق نیز در تمایز سلول‌های اندودرم به سلول‌های آلوئولار ریه بررسی شد. نتایج این پژوهش که در مجله بین‌المللی یاخته (Cell Journal) به چاپ رسیده است، نشان داد، هر دو گروهی که به وسیله FGF2 و هیدوکورتیزول القا شده بودند (به تنهایی یا در کنار هم) به سلول‌های آلوئولار ریه تمایز یافتند؛ اما بهترین نتایج از گروهی به دست آمد که هر سه القا کننده (FGF2 و هیدروکورتیزول و محیط حاصل از سلول های سرطانی) به آن اضافه شده بود.
نتایج این پژوهش نشان داد، می توان از هیدروکورتیزول برای تمایز سلول‌های اندودرمی به سوی سلول های آلوئولار ریه استفاده کرد.

مروری بر سازوکار، حقایق و فرضیه‌ها در تولید سلول‌های چاپ ارسال به دوست

مروری بر سازوکار، حقایق و فرضیه‌ها در تولید سلول‌های بنیادی جنینی از توده سلول‌های داخلی

سلول‌های بنیادی جنینی سلول‌هایی نامیرا هستند که می‌توانند به رده‌های گوناگون سلولی تمایز یابند. به طور معمول، سلول‌های بنیادی جنینی از توده سلول‌های داخلی جنین پیش از لانه‌گزینی (به اتصال جنین به دیواره داخلی رحم، لانه گزینی می‌گویند) به دست می‌آیند. با توجه به نامیرا بودن و قدرت خودنوزایی نامحدود و توان تمایز به رده‌های مختلف سلولی، سلول‌های بنیادی جنینی ماده اولیه مناسبی در زیست‌پزشکی به حساب می‌آیند. محیط‌های کشت مختلفی برای به دست آوردن و حفظ شرایط پرتوانی سلول‌های بنیادی جنینی و پایدار نگهداشتن محتوای ژنتیکی این سلول‌ها طی کشت‌های طولانی و تقسیم‌های متعدد استفاده شده است. دکتر حسنی، دکتر مرادی، دکتر بهاروند و همکارانشان در پژوهشگاه رویان و ماکس پلانک آلمان، به مرور محیط‌های کشت استفاده شده در تولید و نگهداری سلول‌های بنیادی جنینی پرداخته و نشان دادند چگونه تفاوت در این محیط‌ها باعث ایجاد تفاوت در توان تقسیم سلول‌های بنیادی جنینی حاصل می‌شود. در این بررسی که به صورت یک مقاله مروری در مجله بین‌المللی Cellular & Molecular Life Science به چاپ رسیده است، همچنین فرضیه‌های کنونی در خصوص منشاء سلول‌های بنیادی جنینی آورده شده و دورنمایی از ارتباط این سلول‌ها با همتایانشان در بدن (سلول های جنینی حوالی زمان لانه گزینی) ارائه گردیده است. در نهایت، این مقاله مروری به تولید سلول‌های بنیادی جنینی از جنین انسان و حیوانات خانگی پرداخته و پیشنهاداتی برای پیشرفت های آینده در این زمینه ارائه داده است.

<< شروع < قبل 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 بعد > آخر >>

نتایج 19 - 27 از 488
fa Persian | English en

منوي اصلي

پیوندها