Skip to content

پژوهشگاه رويان

  صفحه اصلی arrow پژوهش arrow پژوهش‌هاي منتشر شده
پژوهش‌هاي منتشر شده
بررسی پروتئینی بیماری آزواسپرمی چاپ ارسال به دوست
۲۸ اسفند ۱۳۹۵

بررسی پروتئینی بیماری آزواسپرمی

نیمی از ناباروری‌‌ها علت مردانه دارند. یکی از علل ناباروری در مردان آزواسپرمی است. آزواسپرمی به شرایطی گفته می‌‌شود که طی آن هیچ میزان قابل اندازه‌‌گیری از اسپرم در مایع منی مردان وجود ندارد. دو نوع اصلی آزواسپرمی، انسدادی و غیر انسدادی هستند که نوع غیر انسدادی به دو گروه اختلال در بلوغ اسپرم (MA) و گروه سندرم سلول‌‌های سرتولی (SCOS) تقسیم می‌‌شود. سلول‌‌های سرتولی، سلول‌‌های پشتیبان موجود در طناب‌‌های بیضوی هستند که کارکرد صحیح آنان برای تقسیم، تمایز و زنده ماندن اسپرم ضروری است. برای درک بهتر علت این وضعیت، دکتر بهاروند، دکتر حسینی سالکده، دکتر گورابی، علیخانی و همکارانشان در پژوهشگاه رویان و مراکز تحقیقاتی استرالیا و آمریکا، با روشی پیشرفته به بررسی وضعیت بیان پروتئین در بیماران مبتلا به انواع این بیماری پرداختند. نتایج این پژوهش که در مجله بین المللی Journal of Proteomics به چاپ رسیده است، نشان داد، بیان 520 پروتئین در افراد بیمار نسبت به افراد سالم به صورت معنی‌‌داری تغییر کرده بود. نتایج نشان دادند که چرخه سلولی، تجزیه پروتئین و پیرایش RNA مهمترین علل بیولوژیکی است که باعث تخریب پروتئین‌‌های مهم در اسپرم سازی در گروه سندرم سلول‌‌های سرتولی بیماری آزواسپرمی می‌‌شود. در بیمارانی که دچار اختلال بلوغ اسپرم بودند، اختلال در متابولیسم و فرایند‌‌های تأمین انرژی مهمترین علت بیماری بود. در این بررسی پروتئین‌‌هایی مانند عوامل رونویسی کلیدی شناسایی شدند که تا کنون در آزواسپرمی تشخیص داده نشده بودند. این یافته می‌‌تواند عوامل پروتئینی جدیدی موثر در اسپرم سازی را معرفی کند که تا کنون شناسایی نشده بودند.

بیان بیشتر یک مسیر پیام‌‌رسان در سلول‌های بنیادی سرط چاپ ارسال به دوست
۲۸ اسفند ۱۳۹۵

بیان بیشتر یک مسیر پیام‌‌رسان در سلول‌های بنیادی سرطان معده

با وجود تلاش‌های فراوان برای درمان انواع سرطان، همچنان این بیماری عامل مرگ افراد زیادی در سرتاسر جهان است. گرچه در درمان‌های مرسوم، سلول‌های سرطانی به اشکال مختلف مورد هدف قرار گرفته و از بین برده می‌شوند، اما در موارد بسیاری تومور همچنان به رشد خود ادامه داده و حتی سایر اعضای بدن را نیز درگیر می‌کند. علت این ادامه روند تکثیر، وجود سلول‌هایی در میان تومور است که به آنان سلول‌های بنیادی سرطانی می‌گویند. این سلول‌ها در واقع آغاز کننده تومور و سرطان هستند، احتمالاً سلول‌های بنیادی بوده‌اند که دچار اشکال و از کنترل خارج شده‌اند و درمان سرطان مشروط به نابود کردن آنان است. اما این سلول‌ها بسیار مقاوم بوده و حتی در شرایط التهابی حاصل از سرطان به تکثیر خود ادامه می‌دهند. یک مسیر پیام رسان که هم در حفظ قدرت پرتوانی و هم در التهاب نقش دارد (به نام STAT3) احتمالاً در سلول‌های بنیادی سرطان معده، که سرطانی با میزان التهاب زیاد است، سطح فعالیت بالایی دارد. جهت بررسی این موضوع، دکتر مرضیه ابراهیمی، دکتر ظهیر محمد حسنی، منیره حاجی مرادی و همکارانشان در پژوهشگاه رویان، دانشگاه تربیت مدرس و دانشگاه علوم پزشکی گرگان آزمایش را طراحی کردند که طی آن سلول‌های شبه بنیادی سرطان معده از رده سلولی این سرطان و همچنین از نمونه بیماران تولید شدند و میزان بیان STAT3 در آنها بررسی شد. نتایج این بررسی که در مجله بین المللی یاخته (Cell Journal) به چاپ رسید، نشان داد ژن‌های پرتوانی در کره‌های سلولی ایجاد شده از سلول‌های شبه بنیادی سرطانی (چه در نمونه ایجاد شده از رده سلولی و چه در نمونه بیماران) بیان بالایی داشتند. نشانگر‌های تبدیل سلول‌های چسبنده به مهاجرت کننده (EMT) که از نشانه‌های قدرت گسترش سرطان است در سلول‌های شبه بنیادی حاصل از رده سلولی افزایش بیان نشان دادند.
بیان STAT3 هم در سلول‌های سرطانی و هم در سلول‌های شبه بنیادی سرطانی حاصل از آنان مشاهده شد اما میزان بیان ژن این عامل در سلول‌های شبه بنیادی سرطانی بیشتر بود و تمرکز آن بیشتر در هسته بود که فعالیت آن را نشان می‌داد.
یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهد، STAT3 در سلول‌های بنیادی سرطان معده بیشتر فعال است اما شناخت بیشتر این عامل و استفاده درمانی از این فعالیت بالا نیازمند مطالعات و پژوهش‌های بیشتر است.

ریزذراتی که سلول‌های سرطان پستان را هدف قرار می‌دهند چاپ ارسال به دوست
۲۸ اسفند ۱۳۹۵

ریزذراتی که سلول‌های سرطان پستان را هدف قرار می‌دهند

سرطان از مهمترین بیماری‌های عصر حاضر است. تلاش‌های زیادی برای یافتن روش کنترل و درمان انواع سرطان انجام شده و کوشش و پژوهش در این راستا همچنان ادامه دارد. شایع‌ترین سرطان در میان زنان سرطان پستان است. یکی از روش‌های کنترل و درمان سرطان استفاده از ریز‌ذره‌های پلی‌مری است. این ریز ذرات به شکل کیسه‌هایی ساخته می‌شوند که می‌توانند محتوی دارو، مواد سمی کشنده سلول و... باشند. به منظور بومی‌سازی و ارتقاء این فناوری، دکتر مرضیه ابراهیمی، پگاه دادرس، دکتر دیناروند، شیوا ایرانی، لیلا مومنی و همکارانشان در پژوهشگاه رویان، دانشگاه علوم پزشکی تهران، دانشگاه آزاد واحد علوم و تحقیقات و پژوهشکده زیست‌فناوری کشاورزی ایران اقدام به تولید ریز‌ذراتی برای درمان سرطان پستان کردند. این ریز‌ذرات به طور معمول با روش تبخیر یک امولسیون، با پلی‌مری به نام PLGA تهیه می‌شوند. بخشی که قرار است سلول هدف را تشخیص دهد LHRH نام دارد و به وسیله پلی‌اتیلن گلیکول به پلی‌مر ایجاد کننده دیواره ریز ذره متصل می‌شود. نتایج این پژوهش که در نشریه بین المللی European Journal of Pharmaceutical Sciences به چاپ رسید نشان می‌دهد: قطر این ریز ذرات حدود 184 نانومتر است و داروهای مورد نظر با کارایی 85 تا 78 در صد درون این ریز ذرات محبوس می‌شوند. این ذرات داروهایی محبوس شده درون خود را با الگوی سه بخشی در شرایط آزمایشگاهی رهاسازی می‌کنند. بررسی کارکرد این ریز ذرات در شرایط آزمایشگاهی برروی رده‌های سلولی سرطان پستان نشان داد که جذب ذراتی که مجهز به بخش تشخیص دهنده سلول هدف هستند نسبت به ذراتی که فاقد این بخش هستند به سلول‌های سرطانی مورد نظر بیشتر است. همچنین با کمک این ذرات محققین موفق شدند بیان عامل فراخواننده عروق را که در سلول‌های سرطانی به مقدار زیاد بیان شده و از عوامل مهم در پیشرقت سرطان است تا 83 درصدکاهش دهند.
امید است با پژوهش‌های بیشتر و بررسی دقیق‌تر جزئیات این ریز ذرات بتوان در آینده نه چندان دور از آنان در مصارف درمانی استفاده کرد.


تبدیل مونوسیت‌های گردش خون به رده گلوبول‌های قرمز با چاپ ارسال به دوست
۲۸ اسفند ۱۳۹۵

تبدیل مونوسیت‌های گردش خون به رده گلوبول‌های قرمز با روشی بی‌خطر


سلول‌های بنیادی خون‌ساز به دو گروه اصلی تمایز می‌یابند؛ گروهی که سلول‌های ایمنی سیستم لنفاوی را خواهد ساخت و پیش‌سازهای لنفوئید نامیده می‌شوند و گروهی که سلول‌های خونی (گلوبول‌های سفید و قرمز و پلاکت‌ها) را خواهد ساخت و پیش‌ساز‌های میلوئید نامیده می‌شود. عوامل رونویسی خاصی در پیش‌ساز‌های میلوئید بیان می‌شود، که از مهمترین آنان می‌توان به PU1 و GATA1 اشاره کرد. حضور همزمان این دو عامل منجر به ایجاد پیش‌سازهای میلوئید می‌شود، تنظیم این عوامل باعث تعیین سرنوشت سلول خونی تولید شده می‌گردد مثلاً گلوبول قرمز به صورت انحصاری در شرایط بیان بالای GATA1 و مهار PU1 ایجاد می‌شود. حال اگر در پیش‌سازهای سلول‌های خونی بیان PU1 مهار شود می‌توان آنان را وادار کرد به سلول‌های قرمز خون تبدیل شوند؟
برای پاسخ به این سوال، دکتر مرضیه ابراهیمی، معصومه نوری، عبدالخالق دیزگی و همکارانشان در پژوهشگاه رویان و پژوهشگاه ملی مهندسی ژنتیک و زیست فناوری، پژوهشی را طراحی کردند که طی آن سلول‌های مونوسیت که پیش‌ساز سلول‌های ماکروفاژ هستند از گردش خون جدا شده به کمک RNAهای کوچک مهار کننده PU1 مهار ‌شد و بدین ترتیب بیان GATA1 تقویت ‌شد و نتایج مورد بررسی قرار گرفت.
نتایج این پژوهش که در نشریه بین المللی Annals of Hematology به چاپ رسید نشان داد: به دنبال مهار PU1 و تقویت بیان GATA1 در سلول‌های مورد بررسی، بیان پروتئین‌های ویژه گلوبول‌های قرمز (هموگلوبین و بتا گلوبولین) افزایش می‌یابد در حالی که بیان عوامل مربوط به تولید ماکروفاژها کاهش یافته است.
این یافته نشان می‌دهد با دستکاری میزان بیان دو عامل رونویس اصلی سلول‌های پیش‌ساز خون (PU1 و GATA) می‌توان سرنوشت سلول حاصل را تعیین کرد و استفاده از RNAهای کوچک مهار کننده راهی امن برای این کار است و امیدهایی در جهت درمان بیماری‌های خونی ایجاد می‌کند.
رویش مو و سلول‌های بنیادی موثر در آن چاپ ارسال به دوست
۲۸ اسفند ۱۳۹۵

رویش مو و سلول‌های بنیادی موثر در آن


از دست دادن موی سر اتفاقی ناخوشایند و در سال‌های اخیر متأسفانه شایع است. بر آمدگی‌های بافتی واقع در عمق پوست (پاپیلای درم) و سلول‌های بنیادی اپیتلیال مسئول ایجاد و تنظیم چرخه رشد مو هستند؛ آسیب به این سلول‌ها یا از بین رفتن آنها علت اصلی از دست دادن مو است. برخی پژوهش‌ها موفق شدند در جوندگان مدل آزمایشگاهی روند احیای این سلول‌ها را القا کنند اما برای رسیدن به هدف مشابهی در انسان، تلاش‌های بیشتری لازم است. بدین منظور و به امید یافتن راهی برای شناخت سلول‌های پیش‌ساز مو در انسان، دکتر ناصر اقدمی، دکتر پروانه محمدی، دکتر محمد علی نیل‌فروش‌زاده، دکتر الهام رحیمی‌جامع و همکارانشان در پژوهشگاه رویان، مرکز تحقیقات پوست و سلول‌های بنیادی دانشگاه علوم پزشکی تهران و مرکز تحقیقات لشمانیا و بیماری‌های پوستی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان پژوهشی طراحی کردند که طی آن پاپیلای درم و سلول‌های بنیادی اپیتلیال از پوست برداشت شده از سر انسان جدا شده، در شرایط آزمایشگاهی کشت داده شد. سپس 15 موش آزمایشگاهی فاقد مو به 3 گروه تقسیم شدند، یک گروه سلول‌های پاپیلای درم را دریافت کرد، گروه دوم سلول‌های پاپیلای درم و سلول‌های بنیادی اپیتلیال را هم‌زمان دریافت کرد و گروه سوم هیچ سلولی دریافت نکرد (گروه کنترل). نتایج این پژوهش که در مجله بین المللی یاخته (Cell Journal) به چاپ رسید، نشان داد: در هر دو گروه دریافت کننده سلول رویش مو اتفاق افتاد اما در گروهی که ترکیب هر دو سلول را دریافت کرده بود رویش محسوس‌تر و با چشم غیر مسلح قابل تشخیص بود.
نتایج این پژوهش نشان داد که پیوند سلول‌های بنیادی موثر در رویش مو می‌تواند در موش مدل فاقد مو منجر به رویش مو شود. با تحقیقات بیشتر و درک بهتر سازوکار رویش مو در انسان امید است بتوان راه‌هایی برای درمان از دست دادن مو در انسان ابداع کرد.


<< شروع < قبل 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 بعد > آخر >>

نتایج 1 - 10 از 158
fa Persian | English en

منوي اصلي