Skip to content

پژوهشگاه رويان



  Home arrow صفحه اصلی arrow بلاگ
تولید سلول‌های شبه اعصاب حرکتی به کمک کوچک مولکول‌ها چاپ ارسال به دوست

تولید سلول‌های شبه اعصاب حرکتی به کمک کوچک مولکول‌ها

اعصاب محیطی به دو گروه حسی و حرکتی تقسیم می‌شوند. اعصاب حسی وظیفه انتقال پیام‌های حسی از محیط به دستگاه عصبی مرکزی را دارند در حالی که اعصاب حرکتی مسئول انتقال فرامین حرکتی از دستگاه عصبی مرکزی به عضلات هستند. آسیب به یک عصب حرکتی، فعالیت عضله مرتبط با آن را تحت تأثیر قرار می‌دهد منجر به فلج شدن آن می‌شود. تمایز سلول‌های بنیادی جنینی به  اعصاب حرکتی و جایگزینی اعصاب آسیب دیده به وسیله آنان از جمله روش‌های درمانی است که می‌تواند ضایعات حرکتی ناشی از آسیب به اعصاب حرکتی را جبران کند. روش‌های تمایزی برای تولید اعصاب حرکتی از سلول‌های بنیادی جنینی چندان موفق نیست، عموماً بازده پایین و هزینه بالایی دارند. به منظور ارائه یک روش تمایزی موثرتر و ارزان‌تر، برای تولید اعصاب حرکتی از سلول‌های بنیادی جنینی، دکتر کیانی، زهرا ولی‌زاده، ابراهیم شهبازی، آزاده مرادمند و همکارانشان در پژوهشگاه رویان و دانشگاه علم و فرهنگ، پژوهشی را طراحی کردند که طی آن، به جای استفاده از پروتئین‌های ریخت‌زای گران قیمت، از کوچک مولکول‌های ارزان قیمت مانند دورزومورفین در تمایز سلول‌های بنیادی جنینی به اعصاب حرکتی استفاده شد. سپس کیفیت سلول‌های حاصل از این روش تمایزی با روش‌های گوناگون آزمایشگاهی مورد ارزیابی قرار گرفت.
نتایج این پژوهش که در مجله بین‌المللی یاخته (Cell Journal) به چاپ رسیده است، نشان می‌دهد، سلول‌های حاصل از این روش تمایزی پروتئین‌ها و ژن‌های مربوط به اعصاب حرکتی را با درصد بالایی بیان می‌کنند؛ اما کانال‌های یونی موجود در غشاء این سلول‌ها شرایط لازم برای ایجاد پتانسیل عمل و انتقال پیام عصبی را ندارد.
نتایج این پژوهش نشان می‌دهد، گام‌های نخست در تولید اعصاب حرکتی از سلول‌های بنیادی جنینی برداشته شده و برای دست‌یابی به اعصاب حرکتی دارای عملکرد پژوهش‌های بیشتری لازم است.

تولید داربستی جدید برای ترمیم ضایعات پوستی چاپ ارسال به دوست

تولید داربستی جدید برای ترمیم ضایعات پوستی

داربست‌های متخلل پلی‌مری با ایجاد بستری مناسب برای رشد و تقسیم سلول‌ها، ساختار‌های مناسبی جهت پیوند سلول در عوارض پوستی شدید، مانند سوختگی، محسوب می‌شوند. یک داربست مناسب لازم است میزان تخلل مطلوبی برای مهاجرت سلول‌ها و ورود اکسیژن و مواد غذایی به داخل آن داشته، دارای سطحی وسیع و مناسب برای اتصال سلول‌ها و تقسیم آنان باشد؛ همچنین چنین داربستی باید مقاومت فیزیکی کافی برای حفظ ساختار خود، پیش از پیوند و پس از آن داشته و در عین حال زیست تخریب پذیر بوده، در مدت زمان مطلوبی پس از پیوند به تدریج از میان برود.
به منظور ساخت داربست مناسبی برای پیوند سلول‌های پوستی، ساره رجبی، حسین مهنام، سوسن دادبین و همکارانشان در پژوهشگاه رویان، دانشگاه صنعتی شریف و پژوهشگاه علوم و فنون هسته‌ای، پژوهشی را طراحی کردند که طی آن داربستی با تخلل بالا از ژلاتین و پلی‌ونیل‌الکل، به صورت ترکیبی از ژلاتین منجمد و روش انجماد خشک ساخته شد و تأثیر غلظت پلی‌مر‌ها، نسبت ژلاتین و پلی‌ونیل‌الکل و نسبت ژلاتین و گلوتارآلدهید بر شکل ظاهری حفرات، میزان جذب آب داربست (swelling ratio)، چگونگی زیست تخریب‌پذیری و در نهایت کیفیت رشد سلول‌های پوستی مورد بررسی قرار گرفت.
نتایج این پژوهش که در مجله بین‌المللی Artificial cells, nanomedicine, and biotechnology به چاپ رسیده است، منجر به تولید داربست مناسبی جهت پیوند سلول‌های پوستی شد که تخلل مناسبی داشته و به میزان مناسبی آب جذب می‌کند. این بستر ظرف مدت 28 روز پس از پیوند تخریب شده شرایط مناسبی را جهت ترمیم ضایعه پوستی فراهم می‌آورد. کشت سلول‌های فیبروبلاست پوست انسان برروی این بستر نشان داد، با نسبت و غلظت استفاده شده، پلی‌ونیل‌الکل موجود در این داربست باعث مرگ سلول‌ها نمی‌شود.
امید است نتایج این پژوهش بتواند شرایط پیوند سلول در ضایعات پوستی را بهبود بخشد.

منابع آزمون پذيرش دستيار دوره‌هاي تكميلي تخصصي زنان و چاپ ارسال به دوست

منابع آزمون پذيرش دستيار دوره‌هاي تكميلي تخصصي زنان و زايمان اردیبهشت ماه سال 1397 اعلام شد. علاقه‌مندان به شرکت در ‌آزمون می‌توانند فایل زیر را بررسی کنند:

دریافت فایل منابع

شبيه سازي بز مورسیای اسپانیا چاپ ارسال به دوست

با شبیه سازی بز مورسیا در پژوهشکده زیست فناوری رویان اصفهان،ایران به معدود کشورهای دست یافته به فناوری های نوین تولید‌مثل پیوست.

ادامه مطلب ...
روش‌های کمک باروری و بارداری‌های چند قلو چاپ ارسال به دوست

 روش‌های کمک باروری و بارداری‌های چند قلو

بارداری‌های چند قلو یکی از مهمترین چالش‌های روش‌های درمان ناباروری است. برای بالا بردن احتمال موفقیت در این روش‌ها معمولا بیش از یک جنین به رحم انتقال می‌یابد که در پاره‌ای موارد منجر به بارداری چند قلو شده مشکلاتی را ایجاد می‌کند.
به منظور تعیین عوامل تأثیرگذار در بارداری‌های چند قلو، دکتر سامانی، دکتر عبداللهی، دکتر اسکندری، دکتر صالحی و همکارانشان در پژوهشگاه رویان، دانشگاه تربیت مدرس، دانشگاه علامه طباطبایی و دانشگاه علوم پزشکی ایران، پژوهشی گذشته-نگر را طراحی کردند که طی آن بیمارانی که از روش تزریق اسپرم درون سیتوپلاسم تخمک (ICSI)، بین اکتبر 2011 تا ژانویه 2012 در پژوهشگاه رویان بهرمند شده بودند، مورد بررسی قرار گرفتند. بیماران هدف زوج‌هایی بودند که 2 یا 3 جنین آنان به رحم انتقال یافته بود. از میان 1000 زوجی که اطلاعات آنان در بازه زمانی مورد نظر ثبت شده بود، 606 زوج دارای شرایط لازم جهت ورود به این پژوهش بودند.
نتایج این پژوهش که در نشریه بین المللی Fertility & Sterility به چاپ رسیده است، نشان داد، کیفیت جنین‌های انتقال یافته و سن مادر بیشترین اثر را در ایجاد بیش از یک ساک حاملگی در بیماران مورد بررسی داشته‌است. در واقع ارتباط معنی‌داری بین سن، میزان موفقیت درمان ناباروری و بارداری چند قلو در بیماران دریافت کننده ICSI وجود دارد.
بر اساس یافته‌های این پژوهش، می‌توان توصیه کرد، برای زنان کمتر از 35 سال که جنین‌های با کیفیت عالی از ICSI به دست آورده‌اند و احتمال باروری بالایی دارند، می‌توان تنها یک جنین را به رحم انتقال داد و سایر جنین‌های حاصل را با روش انجماد نگهداری کرد تا در صورت عدم موفقیت مجدداً انتقال یابند. گرچه برای نهایی کردن این روش پژوهش‌های بیشتری لازم است.

<< شروع < قبل 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 بعد > آخر >>

نتایج 136 - 144 از 533
fa Persian | English en

منوي اصلي

پیوندها