Skip to content

پژوهشگاه رويان



  Home arrow صفحه اصلی arrow بلاگ
استفاده از سلول‌های حاصل از عضلات خود فرد برای درمان ز چاپ ارسال به دوست

استفاده از سلول‌های حاصل از عضلات خود فرد برای درمان زنان مبتلا به بی‌اختیاری استرسی ادرار، یک کارآزمایی بالینی با 24 ماه پیگیری

بین 25 تا 35 درصد زنان بالای 18 سال از بی‌اختیاری ادرار رنج می‌برند. بی‌اختیاری استرسی ادرار شایع‌ترین اختلال سلامتی بانوان است. مبتلایان بر اثر فعالیت‌هایی مانند عطسه، سرفه، خندیدن، ورزش سنگین یا بلند کردن وزنه دچار بی‌اختیاری و نشت ادرار می‌شوند. پیش از این نشان داده شده بود استفاده از سلول‌های حاصل از عضلات خود فرد در مبتلایان به بی‌اختیاری استرسی ادرار بی‌خطر است، در گام بعدی، به منظور بررسی اثر درمانی سلول‌های حاصل از عضلات خود فرد در درمان زنان مبتلا به بیماری مذکور، دکتر اقدمی، دکتر بهاروند، دکتر فرزانه شریفی اقدس و همکارانشان در پژوهشگاه رویان، بیمارستان شهید لبافی نژاد و دانشگاه علوم پزشکی بوشهر کارآزمایی بالینی را طراحی کردند که طی آن 20 زن مبتلا به بی‌اختیاری استرسی ادرار سلول‌های حاصل از عضلات خود را به صورت تزریق به مجرای ادراری دریافت کردند. سپس 1، 3، 6، 9، 12 و 24 ماه پس از تزریق، میزان اختیار در مهار ادرار با روش‌های مختلف مثل پرسشنامه، آزمون پد یک ساعته و روش‌های معمول دیگر ارزیابی گردید.
نتایج این پژوهش که در مجله بین‌المللی  به چاپ رسیده است، نشان داد، از میان 17 زنی که مراحل کارآزمایی بالینی را تا انتها دنبال کردند، پس از 12 ماه، 10 نفر (59 درصد) بهبودی کامل و 2 نفر (12 درصد) بهبودی نسبی نشان دادند، در حالی که در 5 نفر (29 درصد) هیچ بهبودی مشاهده نشد. پس از 24 ماه، در 5 نفر از 10 نفر بهبود یافته و هر دو نفری که بهبودی نسبی یافته بودند بازگشت و عود مجدد بیماری مشاهده شد. همچنین در تمام مراحل کارآزمایی بالینی اثر جانبی قابل توجهی مشاهده نشد.
نتایج این کارآزمایی بالینی نشان داد، استفاده از سلول‌های حاصل از عضلات خود فرد در زنان مبتلا به بی‌اختیاری استرسی ادرار روشی بی‌خطر و کمتر تهاجمی است اما تا کنون بازدهی درمانی مناسبی نداشته است، اما برای نتیجه‌گیری نهایی تکرار آزمون به صورت اتفاقی در مراکز درمانی متعدد ضروری است.

معرفی محیط کشتی ساده برای تکثیر سلول‌های پیش‌ساز قلبی چاپ ارسال به دوست

معرفی محیط کشتی ساده برای تکثیر سلول‌های پیش‌ساز قلبی عروقی اولیه حاصل از تمایز سلول‌های بنیادی پرتوان انسانی

سلول‌های پیش‌ساز قلبی عروقی حاصل از تمایز سلول‌های بنیادی پرتوان انسانی، منابع سلولی ارزشمندی برای اهداف تحقیقاتی و درمانی هستند. این بازه وسیع استفاده، تولید و نگهداری سلول‌های مذکور را در مقیاس زیاد، ضروری می‌سازد. به منظور یافتن محیط کشتی تعریف شده و کارا برای تکثیر سلول‌های پیش‌ساز قلبی عروقی اولیه که سلول‌های مزودرمی قلب‌ساز نامیده می‌شوند، دکتر حسین بهاروند، دکتر ناصر اقدمی، صدف وحدت و همکارانشان در پژوهشگاه رویان و دانشگاه تهران، پس از غربالگری شیمیایی، محیطی حاوی سه عامل A83-01، bFGF و CHIR99021 را معرفی کردند که می‌تواند بدون بروز نشانه‌های تومورزایی طی 10 پاساژ 1014 سلول مزودرمی قلب ساز ایجاد کند. سلول‌های ایجاد‌شده الگوی بیان ژن، پایداری کروموزومی و توان تمایزی خود را طی پاساژهای متمادی حفظ کردند؛ همچنین پس از تزریق به حیوان مدل آزمایشگاهی دچار ضایعه قلبی، بی‌خطر بودن و توان حفاظت از سلول‌ها و بافت قلب توسط این سلول‌ها تأیید شد. نتایج این پژوهش که در نشریه بین‌المللی Scientific Reports به چاپ رسیده است، نشان داد این سلول‌ها مقاومت مناسبی در برابر انجماد طولانی مدت دارند.
محیط معرفی شده در شرایط کشت چسبیده به کف و کشت سوسپانسیون (کشت سه بعدی سلول‌ها به شکل معلق در محیط) کارایی دارد، البته برای تولید پرشمار سلول، کشت سوسپانسیون ضروری است.
در مجموع، محیط زاینده، ساده و دارای ترکیبات مشخص که در این پژوهش معرفی شد، امکان حفظ خودنوزایی سلول‌های پیش‌ساز قلبی-عروقی حاصل از تمایز سلول‌های بنیادی پرتوان انسانی را فراهم می‌کند. این سلول‌ها منبع مناسبی برای مطالعات قلبی عروقی محسوب می‌شوند.

علت ژنتیکی بروز آزواسپرمیای انسدادی چیست؟ چاپ ارسال به دوست

علت ژنتیکی بروز آزواسپرمیای انسدادی چیست؟

آزواسپرمیای انسدادی یک بیماری فقدان اسپرم است که به علت انسداد در هریک از مجاری دستگاه تناسلی مردان بروز می‌کند؛ 40‌ درصد از موارد آزواسپرمیا مربوط به آزواسپرمیای انسدادی است. از میان مبتلایان به آزواسپرمیای انسدادی، تقریباً 30‌ درصد به دلیل زمینه‌های ژنتیکی به این بیماری مبتلا می‌شوند، با این وجود علل ژنتیکی ابتلا به این بیماری همچنان ناشناخته مانده است. به منظور شناخت عوامل ژنتیکی درگیر در آزواسپرمیای انسدادی، دکتر مهدی توتونچی، معصومه عسگری، راضیه کرم‌زاده، دکتر ناصر انصاری‌پور و همکارانشان در پژوهشگاه رویان، دانشگاه تهران، پژوهشکده ملی مهندسی ژنتیک و بیوتکنولوژی، پژوهشکده علوم پایه کاربردی و انستیتو پاستور پاریس، پژوهشی را طراحی کردند که طی آن توالی‌یابی کل اگزوم برای یافتن تفاوت‌های تصادفی در اعضاء یک خانواده با شیوع بالای آزواسپرمیای انسدادی صورت گرفت.
نتایج این پژوهش که در نشریه بین‌المللی Journal of Human Genetics به چاپ رسیده است، تفاوت کوچکی در ژن CLDN2 را در اعضای این خانواده نشان داد. بررسی‌ها مشخص کرد جهش در این ژن باعث تغییر شکل در پروتئین حاصل از آن شده، توالی پروتئینی ناقصی ایجاد میکند که منجر به تخریب اتصالالت محکم میان سلول‌های اپیتلیالی (سلول‌های پوشاننده سطح مجاری بدن) می‌شود. همچنین جهش مذکور منجر به تخریب سد خونی بیضه‌ای (سدی سلولی که از اسپرم‌های در حال تشکیل در برابر دستگاه ایمنی بدن فرد محافظت می‌کند) شده، باعث جابه‌جایی سلول‌های اپیتلیال به سمت مجرا و در نتیجه انسداد آن می‌گردد.
یافته‌های این پژوهش نه تنها باعث شناخت بهتری از علل بروز آزواسپرمیای انسدادی شد، بلکه اساسی برای تشخیص بهتر مبتلایان نیز فراهم ساخت.

بهینه کردن غلظت bpV و SCF به‌منظور فعال کردن فولیکول‌های چاپ ارسال به دوست

بهینه کردن غلظت bpV و SCF به‌منظور فعال کردن فولیکول‌های بدوی گوسفند در شرایط آزمایشگاهی

یک اووسیت اولیه همراه با لایه سلول‌های پوششی پهن اطراف آن فولیکول بدوی نامیده می‌شود. فولیکول‌های بدوی پرشمارترین فولیکول‌های تخمدان هستند که با افزایش سن از شمار آن‌ها کاسته می‌شود. پژوهش‌ها نشان داده است که فولیکول‌های بدوی در برابر عوامل مخرب مقاوم‌ترند، ساختار آن‌ها طی مراحل انجماد و ذوب به خوبی حفظ می‌شود. به همین دلیل تکوین فولیکول‌های بدوی در شرایط آزمایشگاهی برای حفظ باروری زنان تحت شیمی‌درمانی که در سن باروری هستند، بیماران مبتلا به نارسایی تخمدان و پستانداران بزرگ در معرض انقراض ضروری است. اما مسئله مهم خارج کردن این فولیکول‌ها از حالت توقف و واداشتن آنها به ادامه مسیر تا رسیدن به فولیکولی آماده لقاح است. یکی از فعال کننده‌های فولیکول بدوی bpV است. به منظور یافتن غلظت مناسب bpV و عامل سلول بنیادی (SCF) برای فعال کردن فولیکول بدوی گوسفند در شرایط آزمایشگاهی، دکتر رضا‌زاده ولوجردی، سمانه ادیب، مهدی علیخانی و همکارانشان در پژوهشگاه رویان و دانشگاه تربیت مدرس، پژوهشی را طراحی کردند که طی آن سطح تخمدان گوسفند در معرض غلظتهای مختلف bpV (5/1، 15 و 150 مایکرو مولار) و SCF (50 و 100 نانو گرم در لیتر) قرار گرفت.
نتایج این پژوهش که در نشریه بین‌المللی GROWTH FACTORS به چاپ رسیده است، نشان داد، بر اساس شمارش فولیکول‌ها، استفاده از 15 مایکرومولار bpV و 100 نانو‌گرم در لیتر SCF شمار فولیکول‌های اولیه را در مقایسه با سایر گروه‌ها به شکل معنی‌داری افزایش می‌دهد. همچنین استفاده هم‌زمان از غلظت مناسب دو ماده آزمایش شده اثر بیشتری بر فعال کردن فولیکول‌های بدوی گوسفند در شرایط آزمایشگاهی دارد.
نتایج این پژوهش نشان داد استفاده هم‌زمان از 15 مایکرومولار bpV در کنار 100 نانو گرم در لیتر از SCF بیشترین اثر را بر فعال شدن فولیکول‌های بدوی گوسفند در شرایط آزمایشگاهی دارد.

استفاده از پودوسیت‌های حاصل از تمایز سلول‌های بنیادی چاپ ارسال به دوست

استفاده از پودوسیت‌های حاصل از تمایز سلول‌های بنیادی پرتوان القایی برای درمان پروتئینوریا در حیوان مدل آزمایشگاهی

کپسول بومن ساختار قیفی شکلی است که شبکه‌های مویرگی کلیه را در‌بر‌میگیرد؛ این کپسول‌ها اولین بخش ریزساختارهای کلیه (نفرون) هستند. دیواره داخلی کپسول بومن از سلول‌های پوششی (اپیتلیال) خاصی به نام پودوسیت‌ها یا سلول‌های پادار تشکیل می‌شود. آسیب به پودوسیت‌ها یکی از عوامل مهم در شروع و پیشرفت بیماری‌های کپسول بومن و مویرگ‌های محصور شده در آن است که با واسطه یا بدون واسطه سیستم ایمنی ایجاد شده، باعث ترشح پروتئین در ادرار (پروتئینوریا) و کاهش عملکرد کلیه‌ها می‌شود. پیشرفت‌های اخیر در پزشکی ترمیمی امیدهای تازه‌ای برای سلول درمانی چنین ناهنجاری‌هایی ایجاد کرده است؛ بنابراین تولید و پیوند پودوسیت‌های حاصل از تمایز سلول‌های بنیادی پرتوان القایی می‌تواند به عنوان یک روش درمانی امید‌بخش برای درمان بیماری‌های ایجاد شده به‌دنبال آسیب و از دست رفتن پودوسیت‌ها مطرح باشد. با وجود گزارش‌های متعدد در خصوص تولید پودوسیت‌ها از تمایز سلول‌های بنیادی پرتوان القایی، گزارش‌های محدودی درباره استفاده موفقیت‌آمیز از آن‌ها در  درمان مدل‌های آزمایشگاهی وجود دارد.
به منظور یافتن روشی برای درمان آسیب‌های وارده به نفرون به دنبال از دست رفتن پودوسیت‌ها، دکتر بهاروند، دکتر اقدمی، دکتر مقدس‌علی، امین احمدی، دکتر نصیری، دکتر رهبر قاضی و همکارانشان در پژوهشگاه رویان، دانشگاه تهران و دانشگاه علوم پزشکی تبریز، پژوهشی را طراحی کردند که طی آن ابتدا با تزریق آنتی‌بادی علیه پودوسیت به حیوان آزمایشگاهی (موش) و تخریب این سلول‌ها مدل آزمایشگاهی پروتئینوریای شدید ساخته شد؛ سپس پودوسیت‌ها در شرایط آزمایشگاهی از تمایز سلول‌های بنیادی پرتوان القایی موش تولید و به مدل‌های آزمایشگاهی بیماری پیوند زده شدند.
نتایج این پژوهش که در نشریه بین‌المللی Scientific Reports به چاپ رسیده است، نشان داد، پیوند پودوسیت‌های دارای عملکرد مشتق از سلول‌های بنیادی پرتوان القایی، به مدل آزمایشگاهی، باعث جایگیری سلول‌های مذکور در گلومرول‌های آسیب دیده و منجر به بهبودی پروتئینوریا و تغییرات بافت ایجاد شده، می‌گردد.
نتایج این پژوهش شواهدی را فراهم کرد که نشان می‌دهد به‌کارگیری سلول‌های کلیوی مشتق از سلول‌های بنیادی پرتوان القایی می‌تواند به عنوان یک استراتژی درمانی مناسب برای بیماری‌های گلومرولی مطرح باشد.

<< شروع < قبل 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 بعد > آخر >>

نتایج 19 - 27 از 532
fa Persian | English en

منوي اصلي

پیوندها