Skip to content

پژوهشگاه رويان



  Home arrow صفحه اصلی arrow بلاگ
تولید سلول‌‌‌‌‌های بنیادی القایی از سلول‌‌‌‌‌ها چاپ ارسال به دوست

تولید سلول‌‌‌‌‌های بنیادی القایی از سلول‌‌‌‌‌های بالغ افراد بالای یک‌صد سال؛ یک پژوهش بین‌‌‌‌‌المللی

استفاده از سلول‌‌‌‌‌های بنیادی القایی رویکردی مهم در سلول درمانی و مدل‌‌‌‌‌سازی بیماری‌هاست. سلول بنیادی القایی در واقع یک سلول تمایز یافته از بدن فرد بالغ است که با روش‌‌‌‌‌های ژنتیکی در شرایط آزمایشگاهی به سلولی بنیادی تبدیل می‌‌‌‌‌شود. با این روش می‌‌‌‌‌توان از سلول بنیادی پرتوان خود فرد برای درمان بیماری‌‌‌‌‌هایش استفاده کرد. از آنجا که بیماری‌‌‌‌‌های فرسایشی (degenerative) در کهن‌‌‌‌‌سالی بیشترین شیوع را دارند، تولید سلول‌‌‌‌‌های پرتوان القایی در افراد مسن اهمیت بیشتری دارد؛ اما تولید این سلول‌‌‌‌ ‌‌‌‌ها در افراد مسن، حتی اگر موفقیت آمیز باشد، کارآمد نیست، چرا که قدرت تقسیم، پذیرش دستکاری‌‌‌‌‌های ژنتیکی و بازبرنامه‌ریزی در سلول‌‌‌‌‌های افراد مسن به شکل چشمگیری کاهش می‌‌‌‌‌یابد. به منظور غلبه بر این مشکل، دکتر مسعود وثوق از اعضاء هیئت علمی پژوهشگاه رویان، به همراه گروهی از دانشمندان ایتالیایی، سوئدی و سوئیسی، روشی ساده و کارآمد برای تولید سلول‌‌‌‌‌های بنیادی القایی با کمک ویروس انتقال دهنده ژن ابداع کردند. با این روش جدید، سلول‌‌‌‌‌های بنیادی القایی به شکلی کارآمد و موثر از سلول‌‌‌‌‌های بالغ افراد بین 105 تا 107 سال در محیط کشت فاقد سلول‌‌‌‌‌های تغذیه کننده و با استفاده از ویروس سندای (Sendai-Virus) تولید شدند.
نتایج این پژوهش که در مجله بین‌‌‌‌‌المللی PLOS ONE به چاپ رسیده است، نشان داد، سلول‌‌‌‌ ‌‌‌‌های فیبروبلاست افراد بالای 100 سال با این روش جدید به شکلی موثر و کارآمد به سلول‌های بنیادی القایی تبدیل شده، امکان درمان بیماری‌‌‌‌‌های فرسایشی در کهن‌‌‌‌‌سالی را با استفاده از سلول‌‌‌‌‌های خود فرد فراهم می‌‌‌‌‌کنند.

بازبرنامه‌‌‌‌‌ریزی آستروسیت‌‌‌‌‌ها به الیگودرن چاپ ارسال به دوست

بازبرنامه‌‌‌‌‌ریزی آستروسیت‌‌‌‌‌ها به الیگودرندروسیت‌‌‌‌‌ها با استفاده از Trichostatin A

تولید پیش‌‌‌‌‌ساز‌‌‌‌ ‌‌‌‌های الیگودندروسیت- سلول‌‌‌‌‌های گلیال که مسئول ایجاد غلاف میلین پیرامون سلول‌‌‌‌‌های عصبی در دستگاه عصبی مرکزی هستند- فرصت مناسبی برای درمان بیماری‌‌‌‌‌های تخریب میلین، مانند ام.اس و ضایعات نخاعی فراهم می‌‌‌‌‌کند. یکی از روش‌‌‌‌‌هایی  جدید تولید سلول‌‌‌‌‌های تمایز یافته، باز برنامه ریزی سلول‌‌‌‌ ‌‌‌‌های بالغ است به نحوی که به سلول بالغ و تمایز یافته دیگری تبدیل شوند بدون آن‌‌‌‌ ‌‌‌‌که سلول پیش‌‌‌‌ ‌‌‌‌سازی به عنوان واسطه تولید گردد. به منظور تولید سلول‌‌‌‌‌های الیگودندروسیت به روش بازبرنامه‌ریزی، دکتر جوان، لیلا زارع، دکتر حسین بهاروند و همکارانشان در پژوهشگاه رویان و دانشگاه تربیت مدرس، از یک مهار‌کننده هیستون داستیلاز به نام Trichostatin A استفاده کردند که کروماتین (رشته حاوی اطلاعات ژنتیکی بدون پروتئین‌‌‌‌‌هایی که آن را متراکم می‌‌‌‌‌کنند) را آزاد کرده امکان رونویسی از ژن‌‌‌‌ ‌‌‌‌های خاموش را فراهم می‌‌‌‌ ‌‌‌‌کند. در این پژوهش سلول‌‌‌‌ ‌‌‌‌های آستروسیت (نوع دیگری از سلول‌‌‌‌ ‌‌‌‌های گلیال) انسانی و موشی به مدت 12 ساعت در معرض Trichostatin A قرار گرفتند؛ سپس شکل ظاهری و ویژگی‌‌‌‌ ‌‌‌‌های سلول‌‌‌‌ ‌‌‌‌ها مورد بررسی قرار گرفت. نتایج این پژوهش که در مجله بین‌‌‌‌ ‌‌‌‌المللی Iranian Journal of Pharmaceutical Research به چاپ رسیده است، نشان داد، هر دو گروه آستروسیت‌‌‌‌ ‌‌‌‌های انسانی و موشی شکل ظاهری و خصوصیات ژنی سلول‌‌‌‌ ‌‌‌‌های الیگودندروسیت را نشان می‌‌‌‌‌دهند. پس از انتقال سلو‌ ‌‌‌‌های باز برنامه ریزی شده به محیط کشت اختصاصی سلول‌‌‌‌‌های الیگودندروسیت، سلول‌‌‌‌‌های به الیگودندروسیت‌‌‌‌‌های بالغ تمایز‌یافته نشانگرهای الیگودندروسیت‌‌‌‌‌های بالغ را بیان کردند.
نتایج این پژوهش نشان داد می‌‌‌‌‌توان از Trichostatin A به عنوان بازبرنامه‌ریزی کننده آستروسیت‌‌‌‌ ‌‌‌‌ها به الیگودندروسیت‌‌‌‌‌ها استفاده کرد. این یافته می‌‌‌‌‌تواند افق‌‌‌‌‌های جدید در درمان بیماری‌‌‌‌‌های تخریب میلین ایجاد کند.

استفاده از ترشحات شناور بر سطح آرکی‌باکترهای‌ هالوفی چاپ ارسال به دوست

استفاده از ترشحات شناور بر سطح آرکی‌باکترهای‌ هالوفیل برای درمان سرطان پروستات

آرکی‌باکتر‌‌‌‌‌های هالوفیل (باکتری‌‌‌‌‌های باستانی نمک‌دوست) از جدیدترین موجودات شناخته شده توسط بشر هستند که پژوهش‌های فراوانی در خصوص نحوه زندگی و متابولیسم آنان صورت گرفته است. نشان داده شده است که ترشحات شناور بر سطح (supernatant) این باکتری‌‌‌‌‌ها کشنده سلول‌‌‌‌‌های سرطانی هستند. به منظور بررسی اثر ضد‌سرطان 8 سویه ایرانی از این باکتری‌ها، دکتر شاهزاده‌ فاضلی، عاطفه صفرپور، دکتر مرضیه ابراهیمی و همکارانشان در پژوهشگاه رویان، مرکز ملی ذخایر ژنتیکی ایران و دانشگاه تهران، پژوهشی را طراحی کردند که طی آن پنج رده سلول سرطانی شامل سرطان‌‌‌‌‌های سینه، ریه و پروستات و همچنین سلول‌‌‌‌‌های فیبروبلاستی به عنوان سلول‌‌‌‌‌های طبیعی (گروه کنترل) در معرض ترشحات شناور بر سطح باکتری‌‌‌‌‌های یادشده قرار گرفتند. همچنین به منظور بررسی خاصیت ضد‌سرطانی ترشحات شناور بر سطح، اثر آنان بر ایجاد کره‌‌‌‌‌های سلولی و تشکیل تومور در شرایط آزمایشگاهی و در بدن حیوان مدل مورد مطالعه قرار گرفت.
نتایج این پژوهش که درمجله بین‌المللی Iranian Journal of Pharmaceutical Research به چاپ رسیده است، نشان داد، از میان باکتری‌‌‌‌‌های مورد بررسی سویه Halobacterium salinarum IBRC M10715 بیشترین اثر سمی را بر رده سلولی سرطان پروستات دارد بدون آن‌‌‌‌ ‌‌‌‌که اثر مخربی بر سلول‌‌‌‌‌های طبیعی داشته باشد. همچنین نتایج این پژوهش نشان داد پس از تزریق ترشحات شناور باکتری مورد نظر به داخل تومور‌‌‌‌‌های حیوان مدل آزمایشگاهی، توسعه تومور‌‌‌‌‌ها به شکل معنی‌داری کاهش یافت.
نتایج این پژوهش نشان می‌‌‌‌‌دهد، می‌‌‌‌‌توان از ترشحات شناور Halobacterium salinarum IBRC M10715 به عنوان مهار‌کننده سرطان پروستات در شرایط بالینی و آزمایشگاهی استفاده کرد.

تکثیر سلول‌‌‌‌‌های پیش‌‌‌‌‌ساز عصبی در حجم بالا، چاپ ارسال به دوست

تکثیر سلول‌‌‌‌‌های پیش‌‌‌‌‌ساز عصبی در حجم بالا، گامی بلند به سمت سلول‌درمانی ضایعات عصبی

برای سلول‌درمانی ضایعات عصبی تولید حجم بالایی از سلول‌‌‌‌‌های پیش‌‌‌‌‌ساز عصبی ضروری است. به همین دلیل، پیش از آغاز هر تلاش بالینی لازم است روشی برای تولید سلول‌‌‌‌‌های پیش‌‌‌‌‌ساز عصبی با حجم زیاد، در محیطی مشخص و با سرنوشتی منطبق با هدف سلول‌درمانی ابداع شود. به منظور یافتن روشی مناسب برای تولید حجم بالای سلول‌‌‌‌‌های بنیادی عصبی، دکتر شیوا نعمتی، نجمه‌سادات مسعودی و همکارانشان در پژوهشگاه رویان، روشی قدرتمند برای تکثیر سلول‌‌‌‌‌های پیش‌‌‌‌‌ساز عصبی در حجم بالا ابداع کردند. در این روش ابتدا محیط کشتی با ترکیبات مشخص برای تکثیر سلول‌‌‌‌‌های پیش‌‌‌‌‌ساز عصبی در حالت شناور پایدار ایجاد شد. سپس با کشت سلول‌‌‌‌‌ها در شرایط شناور متحرک (درون ظروف کشت هم‌‌‌‌ ‌‌‌‌زن‌‌‌‌ ‌‌‌‌دار) روش کشت ابداع شده به شرایط جدید تعمیم داده شد. مواردی مانند حجم مناسب محیط کشت، تراکم اولیه سلول‌‌‌‌‌ها، تشکیل کره‌‌‌‌‌های سلولی و اندازه آنان در شرایط جدید بهینه شدند.
نتایج این پژوهش که در مجله بین‌‌‌‌‌المللی Bioengineering Research  به چاپ رسیده است، نشان داد، کره‌‌‌‌‌های سلولی تا بیش از 10 پاساژ تکثیر شدند و در یک دوره پنج روزه حجم آنان 4.2 برابر شد. در نهایت، پس از پاساژهای متوالی و کشت سلول‌‌‌‌‌ها در بیوراکتور، بیان ژن و پروتئین در سلول‌‌‌‌‌ها بررسی و با سلول‌‌‌‌‌های بنیادی عصبی کشت شده در شرایط چسبیده به کف مقایسه شد.
نتایج نشان داد که تکثیر سلول‌‌‌‌‌های پیش‌‌‌‌‌ساز عصبی در این روش اثری بر بیان ژن و پروتئین سلول‌‌‌‌‌ها ندارند و سلول‌‌‌‌‌ها پس از تکثیر شرایطی مشابه پیش از آن دارند. بنابر‌این، تولید حجم زیادی از سلول‌‌‌‌‌های پیش‌‌‌‌‌ساز عصبی در مدت اندک و با حفظ کیفیت ممکن شد که گامی مهم برای سلول درمانی ضایعات عصبی محسوب می‌‌‌‌‌شود.

ترمیم ضایعات استخوانی به کمک سلول‌‌‌‌‌های بنیادی مز چاپ ارسال به دوست

ترمیم ضایعات استخوانی به کمک سلول‌‌‌‌‌های بنیادی مزانشیمی جای گرفته در داربست حاوی کانادیبیول

سلول‌‌‌‌‌های بنیادی مزانشیمی، به عنوان گزینه‌‌‌‌‌ای برای سلول درمانی ضایعات مختلف، همواره مطرح و مورد استفاده بوده‌‌‌‌‌اند. با توجه به توان تمایزی این سلول‌‌‌‌‌ها، می‌‌‌‌‌توان انتظار داشت که پیوند سلول‌‌‌‌‌های بنیادی مزانشیمی به محل ضایعات استخوانی منجر به تمایز آنان به رده سلولی دلخواه و بهبود ضایعه شود، اما تا کنون ساختار ایدئالی که ترمیم ضایعات استخوانی به‌وسیله سلول‌‌‌‌‌های بنیادی مزانشیمی را ممکن کند وجود نداشته است. با هدف ساخت داربست مناسبی که مهاجرت سلول‌‌‌‌‌های بنیادی مزانشیمی به محل ضایعه و تمایز آنان به سلول‌‌‌‌‌های استخوانی را ممکن کند؛ دکتر باغبان اسلامی‌‌‌‌ ‌‌‌‌نژاد، امیر کمالی، دکتر احمد عریان، دکتر بهاروند و همکارانشان در پژوهشگاه رویان و دانشگاه شیراز، پژوهشی را طراحی کردند که طی آن، داربستی از ژلاتین/نانو هیدروکسی پاتید (G/nHAp) ساخته شد که ریزکره‌‌‌‌‌هایی از جنس پلی‌گلایکولیک اسید (PLGA) دارای کانادیبیول (CBD) درون آن قرار گرفته بود. سپس ساختار، تخلل و میزان تخریب داربست ساخته شد به کمک روش‌‌‌‌‌های آزمایشگاهی بررسی شد. پس از این سلول‌‌‌‌‌های بنیادی مزانشیمی به درون داربست انتقال یافته، داربست‌‌‌‌‌ها به محل ضایعه ایجاد‌شده در استخوان رادیال (یکی از دو استخوان ساعد) حیوان مدل آزمایشگاهی پیوند زده شد. نتایج این پژوهش که در مجله بین‌‌‌‌‌المللی Materials Science & Engineering C به چاپ رسیده است، نشان داد، کانادیبیول موجود در داربست یادشده باعث افزایش مهاجرت سلول‌‌‌‌‌های بنیادی مزانشیمی شده است. همچنین، بیان ژن‌‌‌‌‌های مربوط به استخوان در سلول‌‌‌‌‌های پیوند شده با داربست دارای کانادیبیول افزایش یافته بود. بررسی‌‌‌‌‌ها نشان داد، ضایعه استخوانی ایجاد شده در حیوانات مدل، 4 تا 12 ماه پس از پیوند داربست حاوی سلول بهبود یافته و سلول‌‌‌‌‌های مزانشیمی به محل ضایعه مهاجرت کرده بودند.
نتایج این پژوهش نشان داد کانادیبیول باعث تسهیل مهاجرت سلول‌‌‌‌‌های مزانشیمی به محل ضایعات استخوانی و تمایز آنان به استخوان می‌‌‌‌‌شود.

<< شروع < قبل 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 بعد > آخر >>

نتایج 55 - 63 از 532
fa Persian | English en

منوي اصلي

پیوندها