Skip to content

پژوهشگاه رويان



  Home arrow صفحه اصلی arrow بلاگ
ساخت یک مدل آزمایشگاهی ساده برای بررسی معده و اثر هلیکو چاپ ارسال به دوست

ساخت یک مدل آزمایشگاهی ساده برای بررسی معده و اثر هلیکوباکترپایلوری بر روی آن

هلیکوباکترپایلوری (Helicobacter pylori) گونه‌ای باکتری است که می‌تواند وارد بدن شود و دستگاه گوارش را آلوده سازد. با گذر زمان حضور این باکتری می‌تواند منجر به زخم معده یا دوازدهه (اثنی عشر)، ریفلاکس یا در موارد حاد، حتی منجر به سرطان شود. با توجه به تعدد مبتلایان و عوارض بیماری، بررسی و یافتن راه‌های مناسب جهت درمان این آلودگی الزامی است.
تا‌کنون برای بررسی اثر این باکتری بر سلول‌های معده انسان، از سلول‌های سرطانی استفاده می‌شد که نامیرا هستند و کشت آنان آسان است. اما نتایج حاصل از این سلول‌ها برای سلول‌های سالم چندان قابل تعمیم نیست. به منظور ساخت مدل آزمایشگاهی مناسب و کم‌هزینه‌ای جهت مطالعه هلیکوباکترپایلوری، دکتر مرجان محمدی، دکتر حسین بهاروند، سمانه صابری و همکارانشان در پژوهشگاه رویان و انیستیتو پاستور ایران، پژوهشی را طراحی کردند که طی آن نمونه‌های بافتی از نواحی بالایی، میانی و انتهایی معده داوطلبان برداشته شده، پس از اطمینان از عدم آلودگی به هلیکوباکترپایلوری روی سلول‌های فیبروبلاست انسانی یا در ظروف کشت پوشیده شده با کلاژن، کشت داده شدند. سپس ویژگی‌های سلول‌های گوارشی اولیه حاصل، با روش‌های مختلف آزمایشگاهی بررسی گردید، پس از آن، سلول‌ها به هلیکوباکترپایلوری آلوده شدند و مجددا ویژگی‌های آنان بررسی و با داده‌های حاصل از سلول‌های آلوده نشده مقایسه شد.
نتایج این پژوهش که در مجله بین‌المللی Helicobacter به چاپ رسیده است، نشان می‌دهد، ایجاد و بقای طولانی (بیش از یک سال) سلول‌های حاصل از نمونه‌های معده، به میزان زیادی به سلول‌های فیبروبلاستی که بر آن کشت می‌شوند و غنای محیط کشت بستگی دارد. این سلول‌ها را می‌توان به دفعات پاساژ داد و قابل انجماد و نگهداری هستند. سلول‌های حاصل، ویژگی سلول‌های دستگاه گوارش را به خوبی نشان می‌دهند و می‌توان سلول‌های اپیتلیالی، معده‌ای و سلول‌های پیش‌ساز گوارشی را درمیان آنها شناسایی کرد. پس از آلودگی به هلیکوباکترپایلوری شکل ظاهری سلول های تغییر کرد، کشیده و بلند شدند و درون آنان واکوئل‌های (ریز کیسه)  متعددی شکل گرفت. همچنین تولید عوامل التهابی (سایتوکین ها) و پپسینوژن در سلول‌های آلوده نسبت به سلول‌های سالم افزایش یافت.
بر اساس نتایج این پژوهش، روشی ساده و کم‌هزینه برای ایجاد مدل معده پیشنهاد شد که علاوه بر بررسی اثر هلیکوباکترپایلوری در سایر پژوهش‌های مربوط به دستگاه گوارش نیز قابل استفاده است.

تولید سلول‌های کبدی از سلول‌های پرتوان انسانی با مقیا چاپ ارسال به دوست

تولید سلول‌های کبدی از سلول‌های پرتوان انسانی با مقیاس زیاد و هزینه مناسب

کبد یکی از اندام‌های مهم بدن به شمار می‌رود و بیماری‌ها و آسیب‌های آن بر کیفیت زندگی مبتلایان موثر است. یکی از راه‌های درمان اختلالات کبدی، سلول‌درمانی است. تولید سلول‌های کبدی از سلول‌های پرتوان انسانی نه تنها درمان اختلالات کبدی را ممکن می کند، بلکه امکان آزمایش دارو های جدید و مهندسی بافت را نیز فراهم می‌سازد. به منظور استفاده درمانی، تولید تعداد زیادی سلول تمایز یافته کبدی ضروری است، به همین دلیل تمایز این سلول‌ها در مقیاس زیاد و به شکل شناور انجام می‌گیرد؛ اما در این شرایط هزینه بالای تولید سلول‌ها و محدودیت انتشار عوامل رشد به داخل کره‌های سلولی، تولید سلول‌های کبدی از سلول‌های پرتوان را با اشکال مواجه می‌کند.
برای غلبه بر این مشکل، دکتر حسین بهاروند، دکتر مسعود وثوق، دکتر زینب حیدریان و همکارانشان در پژوهشگاه رویان، پژوهشی را طراحی کردند که طی آن، عوامل رشد ضروری برای تمایز سلول‌های پرتوان انسانی به سلول‌های کبدی، درون ریز‌ذره‌های تجزیه‌شونده قرار داده شد. سپس، هنگامی که سلول‌های پرتوان برای آغاز تمایز به شکل کره‌های سلولی در می‌آمدند، ریز‌ذره‌های حاوی عوامل رشد به محیط کشت سلول‌ها افزوده شدند؛ بدین ترتیب ریزذره‌های حاوی عوامل رشد درون کره‌های سلولی در حال تشکیل قرار گرفتند. ریزذره‌ها به نحوی ساخته شده بودند که با پیشرفت مراحل تمایز، در زمان مناسب، عوامل رشد محبوس درون خود را آزاد کرده به پیشرفت مراحل تمایز کمک کنند.
نتایج این پژوهش که در مجله بین‌المللی و معتبر Biomaterials به چاپ رسیده است، نشان داد، بررسی محتوی ژنتیکی و پروتئینی سلول‌ها، تمایز آنان به سلول‌های کبدی را تأیید می‌کند. علاوه بر این، استفاده از این روش، مصرف عوامل رشد را ده برابر کاهش داده بود. به منظور اطمینان از تمایز درست سلول‌ها و عملکردی بودن آنان، سلول‌ها به حیوان مدل آزمایشگاهی که کبد آن تخریب شده بود پیوند زده شد. پس از بهبود عوارض پیوند بررسی‌ها نشان داد که سلول‌های پیوند شده در حال ترمیم کبد و بازگرداندن عملکرد آن هستند.
استفاده از این روش تمایزی نه تنها می تواند امکان سلول درمانی اختلالات کبدی را فراهم کند، بلکه برای بررسی دارو های جدید، ساخت مدل بیماری ها و زیست مهندسی بافت کبد نیز مفید خواهد بود.

آیا سلول های مزانشیمی حاصل از تمایز سلول‌های بنیادی پر چاپ ارسال به دوست

آیا سلول های مزانشیمی حاصل از تمایز سلول‌های بنیادی پرتوان در درمان بیماری‌های کبدی موثرند؟

سلول‌های مزانشیمی، سلول‌هایی دوکی شکل هستند که از بافت‌های گوناگون بدن مانند مغز استخوان و بافت چربی به‌دست می‌آیند و به اصطلاح چند‌توان (multipotent) هستند، یعنی توان تمایز به چند رده سلولی را دارند. یکی از روش‌های درمان اختلالات کبدی استفاده از سلول‌های مزانشیمی است. تصور بر این است که سلول‌های مزانشیمی با ترشح عوامل خاص یا آزاد کردن ویزیکل‌هایی (ریزکیسه) محتوی عوامل تأثیر‌گذار  به محیط خارج سلولی، منجر به کم شدن التهاب و بهبود عملکرد سلول‌های کبدی می‌شوند. در سال‌های اخیر استفاده از سلول‌های مزانشیمی حاصل از تمایز سلول های بنیادی پرتوان افزایش قابل توجهی داشته و نتایج امید بخشی از آن حاصل شده است. پرسشی در این بین مطرح می‌شود، آیا در سلول‌های مزانشیمی حاصل از تمایز سلول های پرتوان ویزیکل های ترشحی مشابه سلول‌های مزانشیمی برداشت شده از بدن است و این سلول ها اثری یکسان بر اختلالات کبدی دارند؟ به منظور پاسخ به این پرسش، دکتر حسین بهاروند، دکتر امیرعلی حمیدیه، دکتر سورا مردپور و همکارانشان در پژوهشگاه رویان و دانشگاه علوم پزشکی تهران، پژوهشی را طراحی کردند که طی آن ویزیکل های ترشحی سلول‌های مزانشیمی حاصل از تمایز سلول‌های پرتوان با سلول های مزانشیمی حاصل از مغز استخوان و بافت چربی مقایسه شد؛ همچنین اثر این سلول‌ها بر کبد آسیب‌دیده حیوان مدل آزمایشگاهی بررسی گردید.
نتایج این پژوهش که در مجله بین‌المللی Cellular Physiology به چاپ رسیده است، نشان داد، سلول‌های مزانشیمی حاصل از تمایز سلول‌های پرتوان، به شکل معنی‌داری بیشتر از سلول‌های مزانشیمی مغز استخوان و چربی، تقسیم سلول‌های تک‌هسته‌ای پیرامون عروق را مهار می‌کنند. همچنین این سلول‌ها بیشتر از سلول‌های مزانشیمی مغز استخوان و چربی ترشح عوامل ضد‌التهاب را افزایش می‌دهند.
مقایسه نتایج در حیوانات مدل آزمایشگاهی که سروز در کبد آنان القا شده بود نشان داد، سلول‌های مزانشیمی حاصل از تمایز مانند سلول‌های مزانشیمی برداشت شده از بدن، باعث بهبود وضعیت بیماری و کاهش فیبروز و تراکم کلاژن و کاهش مرگ سلول‌های کبدی شدند.
نتایج این پژوهش نشان می‌دهد، سلول های مزانشیمی حاصل از تمایز و ویزیکل‌های ترشحی آنان، مانند سایر سلول‌های مزانشیمی، می‌توانند به‌عنوان محصولی تجاری برای پژوهش و درمان در دسترس مصرف‌کنندگان قرار گیرند.

بررسی پروتئوم اندامکی سلول بنیادی جنین انسان چاپ ارسال به دوست

بررسی پروتئوم اندامکی سلول بنیادی جنین انسان

ابزار عملکردی سلول‌ها، پروتئین‌ها هستند. از آنجا ‌که عملکرد پروتئین‌ها با جایگاه درون سلولی آن‌ها مرتبط است، شناخت جایگاه درون سلولی پروتئین‌ها در سلول‌های بنیادی جنینی انسان برای تضمین اثر درمانی آن‌ها ضروری است. به منظور درک بهتری از نحوه توزیع پروتئین‌ها در سلول‌های بنیادی جنینی انسان، دکتر فائزه شکری، حسین نظاری، مهران رضایی لاریجانی و همکارانشان در پژوهشگاه رویان، تحقیقی را طراحی کردند که طی آن با استفاده از ابزار پروتئومیکس تلاش شد موضع‌گیری پروتئین‌ها در هسته، میتوکندری، غشاء، سیتوپلاسمی، میکروزوم‌های سنگین و سبک شناسایی و بررسی گردد.
نتایج این پژوهش که در مجله بین‌المللی Journal of Proteomics به چاپ رسیده است، نشان داد، از 2002 پروتئین شناسایی شده، 762 پروتئین در یک اندامک قرار دارند، در حالی که 160 پروتئین در تمام زیر بخش‌های سلولی یافت شدند. سپس جایگاه درون سلولی پروتئین‌های شناسایی شده در پایگاه‌های داده تأیید شد. با توجه به ابهام در تعریف پروتئین غشایی، سعی شد با توجه به جایگاه این پروتئین‌ها در پایگاه‌های داده، پروتئین‌های غشاء پلاسمایی، پروتئین‌های peripheral و پروتئین‌های غشایی به روشنی تعریف شوند. در میان ده مسیر پیام‌رسانی که در نتایج برجسته بودند، پیام‌رسان نامتداول Wnt با جزئیات بیشتر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. همچنین عملکرد سه پروتئین غشایی جدید در این سلول‌ها (ERBB4، GGT1 و ZDHHC13) از لحاظ اثر آن‌ها بر پرتوانی بررسی گردید.
این پژوهش جامع‌ترین‌ بررسی پروتئومیک اندامکی سلول‌های بنیادی جنینی انسان است که تاکنون انجام پذیرفته.

چه عواملی بر سطح سرمی هورمون آنتی مولرین تأثیر می‌گذار چاپ ارسال به دوست

چه عواملی بر سطح سرمی هورمون آنتی مولرین تأثیر می‌گذارند؟

در چند سال اخیر، پیشرفت‌های زیادی در پزشکی تولید‌مثل صورت گرفته که هم روند درمان بیماران نابارور و هم ایمنی آنان را بهبود بخشیده است. علیرغم این پیشرفت‌ها، عوامل موثر بر سطح سرمی هورمون آنتی مولرین، به عنوان یک نشانگر دقیق از عملکرد تخمدان، به طور کامل شناسایی نشده است. هورمون آنتی مولرین یک گلیکوپروتئین است که از سلول‌های گرانولوزای فولیکول‌های در حال رشد ترشح می‌شود. به نظر می‌رسد این هورمون اثر مهاری بر فراخوانی اولیه فولیکول‌ها و حساسیت آنان به هورمون تحریک کننده فولیکول (FSH) اعمال می‌کند. با توجه به پذیرش هورمون آنتی مولرین به عنوان نشانگر قابل اعتماد ذخیره تخمدانی، تعیین عوامل موثر بر سطح سرمی آن از اهمیت زیادی برخوردار است. دکتر غفاری، سیده زهرا شاهرخی، فرانک کازرونی و همکارانشان در پژوهشگاه رویان، در تحقیقی به شناسایی این عوامل پرداختند.
نتایج این پژوهش که در مجله بین‌المللی Clinica Chimica Acta به چاپ رسیده است، نشان داد، عوامل محیطی از قبیل کاهش سطح ویتامین D، چاقی، سیگار کشیدن که از مشکلات شایع زنان در سن باروری است، بر سطح سرمی هورمون آنتی مولرین موثر هستند. همچنین فاکتورهای ژنتیکی از قبیل جهش در ژن BRCA1، ژنوتایپ FMR1، و پلی‌مورفیسم C677T در ژن MTHFR بر سطح سرمی این هورمون تأثیر‌گذار است. درنظر گرفتن عوامل ذکر شده، علاوه بر اینکه در تفسیر بهتر سطح  هورمون آنتی‌مولرین بیماران کمک شایانی می‌کند، از خطاهایی که ممکن است در زمان تشخیص ایجاد شود جلوگیری کرده و قدرت تشخیص و درمان را افزایش خواهد داد.

<< شروع < قبل 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 بعد > آخر >>

نتایج 91 - 99 از 533
fa Persian | English en

منوي اصلي

پیوندها